พอร์ต คานาเวอรัล กับเเผนการจัดการทรายเพื่อฟื้นฟูชายหาด

พอร์ต คานาเวอรัล

ในทศวรรษ 1950 มีการก่อสร้างท่าเรือน้ำลึก Port Canaveral ในรัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา โดยท่าเรือแห่งนี้มีความลึกกว่า 15 เมตร และมีเจ็ทตี้ (Jetty) ซึ่งเป็นเขื่อนกันทรายและคลื่นปากร่องน้ำที่ยื่นออกไปในทะเล

เป็นที่ทราบกันดีกว่า "เขื่อนกันทรายเเละคลื่น หรือ Jetty" นั้น ทำให้สมดุลตะกอนทรายชายฝั่งเปลี่ยนเเปลงไป จากการก่อสร้าง Jetty ทำให้ปีค.ศ. 1954-1990 ชายหาดทางทิศใต้ของเจ็ทตี้ถูกกัดเซาะลึกเข้าไปในฝั่งมากกว่า 200 เมตร ในขณะที่ชายหาดทางทิศเหนือของเจ็ทตี้กลับมีการทับถมของตะกอนทรายยื่นออกไปในทะเลมากกว่า 300 เมตร ส่งผลให้ต้องมีการขุดลอกตะกอนทรายออกมากกว่า 5.3 ล้านลูกบาศก์เมตร

เริ่มต้นคืนสมดุลตะกอนทรายชายฝั่ง

รัฐฟลอริดา แก้ไขปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งเเละตะกอนทรายที่สะสมนี้ ในปี 1992 มีการพัฒนาแผนการจัดการทราย (IMP: Inlet Management Plan) โดย 5 หน่วยงานหลัก ได้แก่ กองทัพบกและกองทัพอากาศสหรัฐฯ การท่าเรือ เมืองเบรวาร์ด และรัฐฟลอริดา แผนนี้มุ่งคืนสมดุลของการถ่ายเททราย ฟื้นฟูชายหาดที่ถูกกัดเซาะ และลดการขุดลอก โดยมีองค์ประกอบหลักๆ เช่น การถ่ายเททราย (sand bypassing) การนำทรายที่ขุดลอกไปทิ้งใกล้ชายฝั่ง การปรับปรุงเจ็ทตี้ การสร้างบ่อทราย (deposition basins) และการเติมทราย (beach nourishment)

หลังจากที่รัฐฟลอริดาอนุมัติแผน IMP ในปี 1996 องค์ประกอบทั้ง 24 ส่วนได้ถูกนำมาใช้จนเสร็จสิ้นในปี 2011 และบางส่วนยังคงดำเนินต่อไป การถ่ายเททรายตั้งแต่ปี 1995 จนถึงปัจจุบันเกิดขึ้น 4 ครั้ง โดยได้ถ่ายเททรายจากทิศเหนือไปสู่ทิศใต้ของเจ็ทตี้ รวมทั้งสิ้นเกือบ 2.6 ล้านลูกบาศก์เมตร ทำให้การสูญเสียทรายลดลงจากกว่า 250,000 ลูกบาศก์เมตรเหลือน้อยกว่า 15,000 ลูกบาศก์เมตรต่อปี

การปรับปรุงกระบวนการขุดลอก การเพิ่มประสิทธิภาพ Jetty และการสร้างกับดักตะกอน (sediment trap) ช่วยลดการกัดเซาะและความถี่ในการขุดลอก ปัจจุบันหาดทรายบริเวณ Port Canaveral ได้รับการคุ้มครองภายใต้โครงการที่รัฐบาลกลางอนุมัติแล้วเป็นเวลา 50 ปี โดยจะมีการร่วมมือระหว่างรัฐบาลกลาง รัฐฟลอริดา และหน่วยงานท้องถิ่นในการบำรุงรักษาชายหาดอย่างต่อเนื่อง

ผลการจากดำเนินการตามเเผน IMP ทำให้ชายหาดฟื้นฟูกลับมาเเละลดปัญหาการสะสมตัวของตะกอนทรายได้